2014-02-05 Paus Franciscus. Audiëntie. ‘s Zondags naar de H. Mis gaan omdat het mooi is dat mee te maken!

 

Catechese over de eucharistie


Rome (ZENIT.org)

Paus Franciscus roept de gedoopten op ’s zondags naar de H. Mis te gaan: “het is mooi om dat mee te maken!” De paus vervolgde namelijk zijn catechese over de sacramenten en wijdde de audiëntie van deze woensdag aan de Eucharistie.
“Dierbare vrienden, zei hij, wij danken de Heer onvoldoende voor de gave van de Eucharistie! Het is zo een grote gave en het is daarom belangrijk ’s zondags naar de H. Mis te gaan. Naar de H. Mis gaan, niet alleen om te bidden maar om de communie te ontvangen, het brood dat het Lichaam van Jezus Christus is dat ons redt, vergeeft, dat ons met de Vader verenigt. Het is mooi dat mee te maken!”

 

Dierbare broeders en zusters, goeie dag!

Vandaag kom ik u over de Eucharistie spreken. De Eucharistie is met het doopsel en het vormsel, de kern van de christelijke initiatie en de bron van het leven zelf van de Kerk. Aan dat liefdesacrament ontspringt namelijk iedere authentieke weg van geloof, gemeenschap en getuigenis. Wat wij zien wanneer we samenkomen om Eucharistie, om de H. Mis te vieren, laat ons reeds voorvoelen wat we gaan beleven. In het midden van de ruimte voor de viering, staat het altaar, een tafel bedekt met een kleed, wat ons aan een feestmaal doet denken. Op de tafel staat een kruis om erop te wijzen dat op dit altaar het offer van Christus opgedragen wordt: Hij is het geestelijk voedsel dat men daar onder de tekenen van brood en wijn ontvangt. Naast het altaar staat de ambon, dat wil zeggen de plaats vanwaar het woord Gods verkondigd wordt: dat wijst erop dat men zich daar verzamelt om de Heer te beluisteren die door de Heilige Schrift spreekt ; het voedsel dat men ontvangt is dus ook Zijn woord.

Het woord en het brood van de H. Mis worden één enkele zaak, zoals op het laatste avondmaal wanneer al de woorden van Jezus en al de tekens die Hij deed, zich condenseerden in Zijn gebaar van het breken van het brood en het heffen van de beker, anticiperend op het kruisoffer, evenals in de woorden: “neemt en eet, dit is Mijn Lichaam … neemt en drinkt, dit is Mijn Bloed”. Het gebaar dat Jezus op het laatste avondmaal voltrok, is de extreme dankzegging aan de Vader voor Zijn liefde, voor Zijn barmhartigheid. “Dank” is in het Grieks, “eucaristia”. Daarom heet dit sacrament “Eucharistie”: het is de hoogste dankzegging aan de Vader, die ons zozeer heeft liefgehad dat Hij ons Zijn Zoon uit liefde heeft gegeven. Daarom herneemt het woord “Eucharistie” heel dat gebaar, dat het gebaar is van God en van de mens samen, het gebaar van Jezus Christus, waarachtig God en waarachtig mens.

De viering van de Eucharistie is dus heel wat meer dan gewoon een maaltijd: zij is waarlijk de gedachtenis van Jezus’ lijden, het centrale mysterie van het heil. Gedachtenis betekent niet alleen herinnering, een gewone herinnering, maar ook dat telkens we dit sacrament opdragen, we deelnemen  aan het mysterie van het lijden, de dood en de verrijzenis van Christus. De Eucharistie is het hoogtepunt van Gods heilswerking: door zichzelf tot gebroken brood te maken, stort de Heer Jezus namelijk heel Zijn barmhartigheid en liefde over ons uit, en maakt Hij zo ons hart nieuw, ons bestaan en onze manier van zijn in relatie met Hem en met onze broeders. Daarom zegt men gewoonlijk wanneer men tot dit sacrament nadert, dat men de communie ontvangt, men doet zijn communie: dat betekent dat de deelname aan de Eucharistische maaltijd ons in de kracht van de Heilige Geest op een unieke en diepe manier gelijkvormig maakt aan Christus; zij geeft ons reeds een voorsmaak van de volledige gemeenschap met de Vader, die het hemelse feestmaal kenmerkt waar wij met alle heiligen de onvoorstelbare vreugde zullen kennen God van aangezicht tot aangezicht te schouwen.

Dierbare vrienden, wij danken de Heer onvoldoende voor de gave van de Eucharistie! Het is zo een grote gave en het is daarom belangrijk ’s zondags naar de H. Mis te gaan. Naar de H. Mis gaan, niet alleen om te bidden maar om de communie te ontvangen, het brood dat het Lichaam van Jezus Christus is dat ons redt, vergeeft, dat ons met de Vader verenigt. Het is mooi dat mee te maken!En alle zondagen gaan wij naar de H. Mis omdat het juist de dag is van de verrijzenis van de Heer. Daarom is de zondag zo belangrijk voor ons. Met de Eucharistie voelen wij juist ons toebehoren aan de Kerk, aan het volk van God, aan het Lichaam van God, aan Jezus Christus. En wij zullen er de waarde en rijkdom nooit helemaal van kunnen vatten. Vragen wij Hem dan dat dit sacrament Zijn aanwezigheid in de Kerk zou kunnen voortzetten en levendig houden en vorm geven aan de naastenliefde en gemeenschapszin in onze gemeenschappen, naar het hart van de Vader. En dat heel het leven lang, maar het begint op de dag van de eerste communie. Het is belangrijk dat kinderen zich op de eerste communie goed voorbereiden en dat alle kinderen het doen, omdat het na het doopsel en het vormsel, de eerste stap is van dit sterk toebehoren aan Jezus Christus.

 

 

Vert. Maranatha-gemeenschap