2014-01-16 (do 1 dhj) Zonder het woord Gods staat een christen schaakmat
Rome (ZENIT.org)

 

Als een christen niet omgaat met het woord van God, kan hij “schaakmat staan en de schande van de ergernis” kennen. Deze waarschuwing verwoordde paus Franciscus in zijn commentaar bij de eerste lezing, die de nederlaag verhaalt van de Israëlieten tegen de Filistijnen (1 Sam. 4,1-11): het volk van God had de Heer verlaten, het woord van de Heer was “zeldzaam”, de priester Eli was “lauw” en zijn zonen “verdorven, zij waren een verschrikking voor het volk en sloegen het”. Bovendien gebruikten de Israëlieten de ark van het verbond in hun strijd als “iets van buitenaf, iets magisch”. En zij worden verslagen: “Het was een grote ramp: dertigduizend soldaten vielen in Israël. De ark van God werd hen afhandig gemaakt en de twee zonen van Eli gedood”.

Naar dit voorbeeld, nodigt de paus iedereen uit tot een gewetensonderzoek over “zijn verhouding tot God, tot Zijn woord: is het formeel? afstandelijk? dringt Gods woord door tot in het hart, verandert het ons hart, heeft het die macht?”.
Als de Kerk, het volk Gods “de Heer niet hoort, de Heer niet zoekt, zich door de Heer niet laat vinden”, staat het “schaakmat”.
Erger nog: dan zal het “schande” kennen. “Alle ergernissen die ik niet wil opnoemen, maar die wij allemaal kennen! Ergernissen, en sommigen hebben veel geld gekost … wat een schande voor de Kerk! Maar waren wij daarover beschaamd, over die zonden van priesters, bisschoppen, leken … over heel de decadentie van het volk Gods?”

« Het woord van God komt zelden voor in tijden van ergernis ; het woord Gods is zeldzaam in die mannen en vrouwen. Zij hebben geen band met God. Zij hebben een positie in de Kerk, een machtspositie, comfortabel. Maar zij hebben Gods woord niet!”.

Zij dragen « een medaille, een kruis, zoals degenen die de ark droegen, zonder levende band met God en Zijn woord ».
En het zijn “de arme mensen” van het volk Gods die daaronder lijden: “in zo’n geval geven wij geen brood ten leven, geven wij niet het voedsel van de waarheid! Dikwijls geven wij zelfs vergiftigd voedsel”.

“Verwerp ons niet voor eeuwig. Waarom Uw gelaat voor ons verbergen, ons ongeluk, onze ellende vergeten?”, met deze psalm roept de paus op “aan de Heer te vragen dat wij Gods woord nooit zouden vergeten” en dat Hij “het heilige en trouwe volk van God” nooit zou vergeten “dat om sterk voedsel vraagt”.

 

Maranatha-gemeenschap