2014-01-24 (vr 2 dhj) Zich vernederen is altijd een brug bouwen
Rome (ZENIT.org)

 

“Zich vernederen is altijd een brug bouwen. Dat is christen zijn: bruggen bouwen met de anderen, nooit muren”, zegt paus Franciscus in de H. Mis van 24 januari in de kapel van het Sint-Marthahuis.
De paus gaf commentaar bij de eerste lezing (1 Sam. 24,3-21) waar David “een andere weg” kiest dan die van de confrontatie met Saul: “de weg die erin bestaat toenadering te zoeken, de situatie op te klaren, zich nader te verklaren. De weg van dialoog om vrede te sluiten”.

 

Bruggen bouwen, geen muren

« Om te spreken is zachtmoedigheid nodig, zonder te roepen », naar het voorbeeld van de heilige Franciscus van Sales, « leraar in zachtmoedigheid », die we vandaag vieren.
“Het is ook nodig te denken dat de andere iets meer heeft dan ik, en dat is wat David dacht: hij is de gezalfde van de Heer, hij is belangrijker dan ik.”
“Om te spreken, moet men alles zijn voor iedereen. Zo wordt vrede opgebouwd: door nederigheid, vernedering, altijd op zoek naar Gods beeld in de andere.”
“Zich vernederen, is altijd een brug bouwen, altijd. Dat is christen zijn: bruggen bouwen met de anderen, nooit muren.”

Bereid  om beledigingen te slikken

Zelfs al “staat het niet in de Bijbel, iedereen weet dat men beledigingen moet slikken om daartoe te komen”: “dialoog is moeilijk”.
Erger is “zich af te zonderen in het bitter gevoel van wrok”: “het hart kan worden als Berlijn met een muur tegen de anderen” en “als muren opgericht worden, is verzoening heel moeilijk” want die “bevorderen wrok en haat”.
Volgens de paus is het geen probleem dat “in een gezin, in een gemeenschap, een wijk,  soms borden door de lucht vliegen”. Belangrijk is “zo vlug mogelijk vrede te zoeken”: “men mag er niet te veel tijd laten over gaan: wanneer er een probleem is, moet men, eens de storm geluwd is, zo vlug mogelijk in gesprek gaan, want de tijd richt een muur op, zoals hij onkruid laat opschieten dat het goede graan belet te groeien.”

 

Vert. Maranatha-gemeenschap