2014-01-27 (ma 3 dhj) Hoeveel anonieme heilige priesters …
Rome (ZENIT.org)

 

“Hoeveel heilige bisschoppen, priesters, gaven hun leven ten dienste van hun bisdom, parochie; hoeveel mensen hebben de kracht van het geloof, de liefde, de hoop gekregen door deze anonieme pastoors … Zij zijn zo talrijk!”, benadrukt paus Franciscus.

 

In de H. Mis gaf de paus commentaar bij de eerste lezing en verklaarde de geestelijke betekenis van zalving: “Zonder deze zalving zou David slechts de chef van een onderneming, van een politieke samenleving geweest zijn die het koninkrijk Israël vertegenwoordigt”, gewoon een “politiek organisator”. Maar “na de zalving” daalt “de Geest van de Heer” over hem neer: “En de macht van David nam steeds meer toe. Jahwe, de God van de machten, stond hem bij” (2 Sam. 5,1-7.10).

Zo is het ook in de Kerk, “de bisschoppen worden niet alleen gekozen om een organisatie te doen werken die de naam draagt van een lokale Kerk; zij zijn gezalfd, zij hebben de zalving en de Geest des Heren is met hen”.
Al zijn zij “allemaal zondaars”, toch zijn zij “gezalfd” en zij willen “dag na dag, heiliger worden, trouwer aan deze zalving … en ook de priesters zijn gezalfd, door participatie”.

Volgens de paus “haalt de lokale Kerk haar kracht uit deze zalving”: de zalving geeft de kracht om “het volk te laten vooruitgaan, een volk te helpen, ten dienste van een volk te leven”. Zij geeft de vreugde “zich door de Heer uitverkoren” te weten, “liefdevol door de Heer aangekeken” te zijn.
Zonder deze zalving is het niet mogelijk “de Kerk te begrijpen”, alsof “de Kerk alleen op menselijke kracht kan vooruitgaan”. Een bisdom gaat vooruit “omdat het een heilig volk en een gezalfde persoon heeft die het draagt, die het helpt groeien. Een parochie gaat vooruit omdat ze veel organisaties heeft, veel zaken, maar ook een priester, een gezalfde die haar doet vooruit gaan”.

“Hoeveel heilige bisschoppen, heilige priesters hebben hun leven gegeven ten dienste van hun bisdom, hun parochie: hoeveel mensen hebben de kracht van het geloof, de liefde, de hoop gekregen door deze anonieme pastoors … Het zijn er zo veel die het volk sterken, de geloofsleer doorgeven, de sacramenten toedienen, ’t is te zeggen de heiligheid.”
“Vindt men in de kranten, in de nieuwsberichten wat zo veel priesters doen, in parochies in de stad of op de buiten, al wat zij zich getroosten om hun mensen te doen vooruitgaan? Nee! Dat is geen nieuws … zo is het altijd geweest: een boom die valt maakt meer lawaai dan een bos dat groeit.”

Tot besluit nodigde de paus uit te bidden voor “moedige, heilige, goede, trouwe bisschoppen en priesters: het is aan hen te danken dat wij hier vandaag zijn”.

 

Vert . Maranatha-gemeenschap